Op weg naar hun nieuwe huis komen Chihiro en haar ouders langs wat een verlaten pretpark lijkt. Ze besluiten een kijkje te nemen en geraken verzeild in een wonderlijke wereld welke een badhuis voor de Goden waarborgt. Chihiro's ouders worden direct gestraft voor hun vraatzucht en veranderen in varkens, waarna het op Chihiro aankomt om hen terug te veranderen. Het probleem is echter dat Chihiro een beetje een verwend en lui kind is, maar al snel groeit zij met behulp van de vrienden die ze maakt uit tot een meisje dat haar eigen mannetje staan kan.

Pluspunten
- geweldige animatie vol beweging en aandacht voor detail
- Chihiro wordt erg realistisch weergegeven
- boordevol fantasierijke wezens

Ghost in the Shell is een ongelofelijk mooi geanimeerde film en dat is iets wat niemand kan ontkennen. De actiescènes blinken uit door hun dynamische weergave. De camera beweegt naar vele perspectieven om de vuurgevechten en martial arts zo stijlvol mogelijk in beeld te brengen. Daarnaast is duidelijk te zien dat er enorm veel werk gestoken is in de omgevingen. Deze zijn enorm gedetailleerd en zouden bijna uit het echte leven gegrepen kunnen zijn.

Hoewel de film opent met spetterende, goed geanimeerde actiescènes, laat het later zien dat er ook diep filisofische vraagstukken in worden tentoongesteld. De hoofdvraag is wanneer we van iets kunnen zeggen dat het een levend wezen is. Een vraag, waar majoor Kusanagi zich als cyborg erg mee bezig houdt. De dialogen, die hieruit voortvloeien, kunnen zo het Mamoru Oshii label krijgen. Dat betekent dat het diepgaande gesprekken zijn, waar je goed bij op moet letten om geen enkel detail over het hoofd te zien. Oshii heeft er zelfs voor gekozen om de cynische humor van de manga niet te behouden. Verwacht dus geen grappige opmerkingen, maar alleen serieuze gesprekken in een omgeving, die een treurige en realistische indruk maakt. Hoewel hij zeker slaagt in het neerzetten van een gedetailleerd en depressief toekomstbeeld, zullen niet alle kijkers hem dat in dank afnemen.